Odpowiedź ministra na interpelację Zbigniewa Kozaka ws. osób zaginionych

Szanowny Panie Marszałku! W nawiązaniu do pisma z dnia 25 sierpnia 2010 r. (sygn. SPS-024-7721/10), przekazującego zapytanie posła na Sejm RP pana Zbigniewa Kozaka w sprawie działań Policji dotyczących osób zaginionych i ich rodzin w Polsce, na przykładzie zaginięcia 19-letniej dziewczyny w Sopocie, uprzejmie przedstawiam następujące informacje.

Na wstępie wskazać należy, iż w 2009 r. zgłoszono zaginięcie 14 964 obywateli polskich, natomiast odnalezione zostały 14 734 osoby (z czego 13 054 osoby w ciągu 14 dni). Po przyjęciu zawiadomienia o zaginięciu osoby Policja wdraża natychmiastowe czynności poszukiwawcze, z tym że rozmiar i zakres podjętych działań jest zależny od stopnia zagrożenia osoby zaginionej. Mając powyższe na uwadze, poszukiwanie osób zaginionych Policja prowadzi w oparciu o dwie kategorie, tj.: - do kategorii I zalicza się osoby wymagające opieki, osoby małoletnie oraz inne osoby, gdy zachodzi obawa bezpośredniego zagrożenia ich życia, zdrowia lub wolności, - do kategorii II zalicza się osoby, w stosunku do których wymienione przesłanki nie mają zastosowania.

Kategorię, do której należy zaliczyć osobę zaginioną, określa policjant przyjmujący zawiadomienie, na podstawie analizy i oceny podanych faktów i okoliczności. Wątpliwości w zakresie określania kategorii rozstrzyga kierownik jednostki Policji, w której przyjęto zawiadomienie.

Kategoryzacja zaginięć prowadzona jest w celu nadania priorytetów w tych sprawach, które wymagają natychmiastowego zaangażowania zmasowanych sił i środków jednostek Policji. W sytuacji zgłaszanej w skali roku bardzo dużej liczby zaginięć Policja nie jest w stanie prowadzić wszystkich działań z takim samym zaangażowaniem, ponieważ uniemożliwiłoby jej to realizowanie zadań wymienionych w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277, z późn. zm.), do których wykonywania została ustawowo powołana.

Uprzejmie informuję, że kwestia dotycząca stworzenia odpowiedniej instytucji państwowej, kompleksowo zajmującej się opieką nad rodzinami osób zaginionych, pozostaje poza zakresem właściwości ministra spraw wewnętrznych i administracji (instytucja uznania za zmarłego określona jest bowiem w Kodeksie cywilnym, problematyka dotycząca opieki na dzieckiem – w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym, a świadczenia rentowe pozostają we właściwości Zakładu Ubezpieczeń Społecznych).

Odnosząc się do kwestii dotyczącej działań podjętych przez Policję w zakresie zaginięcia 19-letniej dziewczyny z Sopotu, uprzejmie informuję, iż Komenda Główna Policji zwróciła się do Wydziału V Prokuratury Okręgowej w Gdańsku, jako podmiotu upoważnionego do udzielenia informacji z akt śledztwa. Prokurator nadzorujący sprawę wyraził zgodę na udzielenie informacji wyłącznie w zakresie początkowych czynności wykonanych w sprawie.

Wynika z nich, iż w dniu 17 lipca 2010 r. o godz. 22.15 matka osoby zaginionej złożyła w Komendzie Miejskiej Policji w Sopocie zawiadomienie o zaginięciu córki. W związku z tym, że osoba zaginiona opuściła ostatnie miejsce swojego pobytu w okolicznościach nieuzasadniających niezwłocznej potrzeby zapewnienia ochrony jej życia, zdrowia lub wolności albo udzielenia pomocy (nie wystąpiły przesłanki wskazane w § 1 zarządzenia nr 352 komendanta głównego Policji z dnia 16 lipca 2003 r. w sprawie prowadzenia przez Policję poszukiwania osób zaginionych oraz postępowania w przypadku ujawnienia osoby o nieustalonej tożsamości lub znalezienia nieznanych zwłok – Dz. Urz. KGP Nr 15, poz. 75, z późn. zm.) – osobę zakwalifikowano do kategorii II i podjęto poszukiwania.

W toku sprawy wykonano m.in.: rejestrację osoby zaginionej w Krajowym Systemie Informacyjnym Policji (KSIP) (godz. 23.10), dokonano penetracji rejonu zaginięcia, podjęto ustalenia dotyczące logowania telefonu komórkowego zaginionej. Ponadto przeprowadzono rozpytanie personelu lokali gastronomicznych przy ul. Monte Cassino, ustalono ustawienie kamer monitoringu, przeanalizowano zdarzenia nadzwyczajne (np. odnalezienie n/n zwłok) oraz rozpytano na okoliczność zdarzenia znajomych zaginionej. Następnie rozesłano do jednostek Policji woj. pomorskiego informację o prowadzonych poszukiwaniach. Z uwagi na sygnały, że zaginioną widziano w innej miejscowości, zwrócono się do właściwej jednostki Policji o dokonanie ustaleń.

W dalszym ciągu przeprowadzano rozpytania osób, pracowników firm, które znajdowały się lub pracowały w rejonie zaginięcia, do sprawdzenia terenu wezwano Oddział Prewencji Policji w Gdańsku, rozpoczęto także sprawdzanie zapisów kamer monitoringu.

Obecnie w Komendzie Wojewódzkiej Policji w Gdańsku prowadzone są dwie sprawy: sprawa poszukiwawcza (sygn. akt OP-19/10) oraz śledztwo (sygn. akt. Ds.- 56/10) w sprawie pozbawienia wolności osoby zaginionej. Z wyjaśnień przekazanych przez Komendę Miejską Policji w Sopocie wynika, że bezpośrednio po otrzymaniu zgłoszenia i ustalenia przypuszczalnej trasy przejścia zaginionej funkcjonariusze z Komendy Miejskiej Policji w Sopocie ustalili umiejscowienie kamer mogących swoim zasięgiem objąć drogę poruszania się zaginionej. Zapisy monitoringów, których istniała techniczna możliwość przejrzenia, wykonano bezpośrednio po zdarzeniu. W większości przypadków, z uwagi na brak technicznych możliwości, czynności te wykonywane były sukcesywnie, w możliwie najszybszym terminie.

Z poważaniem
Jerzy Miller